Kopili me libra e plis
Unë nuk dola n’pazar mu shitë si sharraxhiu, me sharrë e sopatë n’krah. Edhe pse sharraxhiun e deshta ma shumë se artistin kur e luejta n’skenë, se u tuta mos po m’thonë qe kopili me libra si shqiptari me sharrë e plis!
Nuk trokita dyerve tueja n’fillim vjeshtë. Edhe pse dimni po afrohet nuk thirra: A doni dru me pre, me ça ju sheherlitë e shehrit që i lat katundet shkret!
Nuk dola n’pazar me shitë dru, edhe pse me dru u nxeva n’oxhakun e Ali Rexhës, por dola me pa vetën n’sytë tuej, sa jam i mallkuem e sa i dashtun për zemrat tueja e sa i doni librat ju që bleni dru!
M’thanë paske ra nga kali e dhambët i nxorren përjashta tue qeshë!
U thashë jo! Vetëm zbrita me prekë tokën, se armët i lash n’samarin e gkokut.
Unë kurrë s’u ngjita shkallëve, por zbrita nga bjeshka n’fushë, me i pa dyqanet tueja me basma e fustanet pika-pika. Më nuhat erë levande e prap mu ngjitë n’bjeshkë me i dhanë sharovit qull e kalin me kashaitë.
Deleve m’ua heq kokordhiat torishtave e lopët me m’i lëpi flokët, me mu ba si t’juejat kur i lyeni me gjel!
Jo, nuk rashë nga kali, por zbrita n’tokë m’u pa me juve sy-n’sy! Mu mësua me qenë si ju e ju si unë. Sherritë tueja me i mësua e ju vargjet e mia!
Deshta me i dalë përballë fajit tim që shkruej për rrugët e bardha t’Ademave, Ibrahimave, Agimave, Luanave… Deshta me i pa gabimet e mia n’sytë tuej që shkruej për t’zezat e mashtruesve njizetvjeçarë e si mjeshtri i drunit me i latua, me i lëmua, akull me i ba!
Deshta m’u ballafaqua me t’metat e mia e me qeshë kur t’me shani e me qajtë kur t’më lavdoni!
Po, deshta me i pa mëkatet e mia n’sytë tuej, e mos m’ua kthye fjalën kur t’mi numëroni kokërr për kokërr, se vetëm sharovi im asht i pafajshem që han qull e natën leh tue m’i ruejt delet nga ujku!
Mirë asht me dalë nga lëkura, po munde e cullak m’u pa me vetvetën n’sytë e tjetrit. Mbyllja n’lëvozhga asht për krimba. Ju që rrini n’zyra, s’jeni brejtësit e vetvetës. Zbritni si unë shesheve e çajni dru me popullin. Do t’pështyheni nëse i keni pështy ose do t’përqafoheni nëse keni qenë mjalt për zemrat e tyne!
Unë ket e bana me librat e mi. U tregova cili jam kur s’jam n’skenë, n’film, n’kangë, n’librat e mbushun vargje. Unë deshta me jetua si ju nga djersa ime e s’di pse i pengova atij që m’tha: Shikojeni kopilin me plis si shet libra!
M’pyetën kush janë bastardët n’shkrimet tua?
U thashë miqtë e mi që piva kafe me ta e shkova mbas tyne me i ruejtë do bjeshkë e do kufijë e m’rrejtën mua, juve e atdheun. Shokë interesi që kërkuen ndihmën për nji votë ma shumë, e kur u futen n’zyra, u mbyllen tue ba hesape me lapës: Kush po fiton ma shumë!
Prandaj dola si kopili me plis, që s’din pse e ven n’kokë, por don me kallxua sa patriot asht, e me kuferin plot libra thirra: Këtu m’keni mua t’shartuemin e bastardëve që na rrjepen tue qeshë. Jam kopili me plis që shes libra e këqyrem me juve sy m’sy, pa m’rreh qërpiku, pa m’shkrep gishti!
Dilni se unë zbrita nga bjeshka më nuhat levandat tueja e ju m’u pa n’synin e skyfterit e n’dhambin e ujkut. Mos lëvizni deri të zbresin t’pushtetshmit nga pallatet e qelqta se u thehen vezët! Kopil jam unë e ata t’shartuemit e mi që nuk skuqen n’deill e nuk zbardhën n’hanë!
Po jam kopili me plis që iu la pa gjumë tue ulërit nën dritaret tueja: A doni dru me ça, me pre, se jam sharraxhiu me sopatë e sharrë e dimni po afrohet.
Dilni merrni librat e mia, se kur t’bjen bora, kaftorrin me dru e ndezni ma leht!
Qe kush asht qeni me vathin e verdhë n’vesh që endet rrugëve tueja tue shitë libra. Ligji thotë kastroje e mos e vraj!
Sa mirë me qenë kopil me plis e mos me guxua kush me t’sha!
Sa mirë me pa vetën n’sytë tuej e mos me iu kallxua kush jam, ku jam, ku rri e cilave rrugë eci.
Kopilat me plisa kështu janë!
Çun Lajçi Dardani, 05.10.2020
